στην είσοδο με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη…
Ο Άγιος Βασίλης.. κάτω από το παιγνιδιάρικο δενδράκι τους
Δεν ξέρω πως τον κοίταζα.. που μου κάλεσε κοντά του…
Όχι!! του είπα.. Είμαι μεγάλη για την αγκαλιά σου…
Εξάλλου δεν ήμουν καλό παιδί…
Θέλω να σε βλέπω από μακριά παρέα με τα παιδιά… είσαι πανέμορφη εικόνα μόνος σου…
του έβγαζα Φώτο… του χαμογελούσα…. του μιλούσα…
Ο κύριος τάρανδος από κοντά έκαμνε τα τσαλίμια του …
Ένοιωσα κάτι από την χαμένη αθωότητα… έγινα παιδί…
Το χρειαζόμουν…
