Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009


Στο 'πα και στο ξαναλέω
στο γιαλό μην κατεβείς


κι ο γιαλός κάνει φουρτούνα
και σε πάρει και χαθείς

Κι αν με πάρει που με πάει
κάτω στα βαθιά νερά

κάνω το κορμί μου βάρκα
και τα χέρια μου κουπιά
το μαντήλι μου πανάκι
μπαινοβγαίνω στη στεριά

Στο 'πα και στο ξαναλέω
μη μου γράφεις γράμματα

γιατί γράμματα δεν ξέρω
κι αρχινώ τα κλάματα
Το τραγούδι αυτό, κάθε φορά που το άκουγε η γιαγιά μου δάκρυσε ……..
και ταξίδευε σε αλύτρωτες πατρίδες…….
Σε κάποια φιλική παρέα, είχα την τιμή να γνωρίσω αυτό το θειο πλάσμα με την αγγελική φωνή,
την Μαρίζα Κωχ, και που το τραγούδησε όταν της το ζήτησα…. Στη μνήμη της γιαγιάς μου.....
Χωρίς μουσική, με μια τεράστια φωνή που σου έφερνε ρίγος συγκίνησης και με μάτια που δάκρυσαν……
Και επιτέλους το βρήκα σε video στο YouTube και το μοιράζομαι μαζί σας…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

καλημερα.. τι κανεις... να εισαι παντα καλα!!!!